Come Home

Placebo’nun ilk klibi. Brian Molko, Stefan Olsdal ve Robert Schultzberg, ufak bir stüdyodaymış gibi görünebilirler ancak ekrana ilk albümlerinin çıkışından itibaren kendileriyle bütünleşen tüm o enerjiyi yansıtıyorlar.  Glam bir ortam, pembe ve mavi efektler, çılgın kamera hareketleri, makyajlı ve öfkeli Brian Molko ile birleşince, görüntüler biraz göz yorucu olsa da video orijinalliğinden hiç bir şey yitirmiyor. Bu eğilim, birkaç ay sonra gelecek olan yeni klip 36 degrees’te de daha abartılı bir biçimde kendini gösteriyor.

36 Degrees

Karanlık görüntüler içeren  bu klip ekranlara geldiğinde Placebo yeni yeni tanınmaya başlıyordu. Grup bir bataklıkta nefes almadan çalıyor. Brian sadece sözleri söylemek için kafasını sudan çıkarıyor. Daha sonra yönetmen, Molko’yu bataklıkta tutarak ağlatmayı başardığı için gurur duyduğunu itiraf etmiş. Kesinlikle Placebo’nun en pis klibi.

Nancy Boy

Bugüne kadar Howard Greenhalgh Placebo için altı klip yönetti (Nancy Boy, Bruise Pristine, Slave to the Wage, Special K, The Bitter End, This Picture) bunun yanı sıra, Marillion, Meat Loaf, Skunk Anansie,yada petshop boys için yaptıklarını da unutmamalı. Nancy Boy ile Placebo tarzını ortaya koyuyor.
Burada onları canlı performans sergilerken izliyoruz, bir yandan da, futuristik mankenlerin ve yarım bedenlerin renk cümbüşüne girmesini seyrediyoruz. Şekil değiştirme tekniği çok kullanılmış; karakterlerin görüntüleri deforme ediliyor ya da grup üyelerinin yüzleri, birinden diğerine geçiyor. Aynı zamanda Steve Hewitt’in ismi ilk defa geçse de görüntüsü özel efektlerle belirsiz hale getiriliyor.

Bruise Pristine

Yönetmen Howard Greenhalgh’ın ikinci klibi, burada bir sürü kadın ve adam arasında geçen bir toplu seks partisi konu edilmiş. Özel efektler hala çok sayıda, Sado-mazo görüntüleri çağrıştıracak sahneleri de aktörler cefakar biçimde canlandırmış. Morluklar (aşk ısırıkları) kahramanlarca cesurca sergileniyor. Grubun videolarında cinsellik çok belirgin bir tema,  Brian’ın sözlerinde de görebilirsiniz bunu; Bruise Pristine; Eros’un çılgınlığının işkencesini çeken bir evrenin kapılarını açıyor. Buna inanırsanız;  Placebo’nun ele aldığı kötücül bir zevkle, insan psikolojisinin en vahşi alanlarını keşfedebilirsiniz.

Pure Morning

Yeni albüm, sahnede yeni bir yönelim. Steve Hewitt ve Stefan Olsdal Brian Molkonun tepesinde olduğu ve atlayıp atlamamak için tereddüt ettiği bir binanın önünde polis kuvvetleri tarafından tutuklanmış.  Polis memurları, itfaiye, aylaklar, son gelişmeleri bildiren gazeteciler, hepsi orada. Brian parmaklarını kesiştiriyor, ve polis memuru yetişmeden atlıyor. Hızla düşerken mucizevi bir şekilde binayı düz biçimde geçmeyi başarıyor. MUSE’un sunburn klibinin yönetmeni  Nick Gordon tarafından çekilmiş.

You don’t care About Us

Brian Molko ve arkadaşları dev bir akvaryumda buluyor kendilerini ve karanlık suda parıldayan deniz analarını görüyoruz klibin başında. Sadist gülümsemeli küçük bir çocuk çıkageldiğinde , müzisyenlerin köpek balığı dolu bir tanka atılacağını düşündüğünü anlıyoruz. Molko bu klipte, “Bizi umursamıyorsun” diyor. Bu dramatik boyutu yansıtmak için kesinlikle gerekli. Şanslarının yardımıyla  Brian, Steve ve Stef, sonunda köpekbalıklarına yem olmuyor, kurtuluyorlar.

EYEM

Every you, Every me Seks Oyunları yani  Choderlos de Laclos’un Tehlikeli İlişkiler’inin yeniden yapımında kullanıldı. Klibin iki versiyonu var. Birinde sadece Brixton Akademi Londra’da yapılan bir konserden görüntüler varken,  ikincisinde filmden sahneler de ekleniyor. Yönetmen Matthew Amos, daha önce Blur, Primal Scream ve Slipknot için çalışmış.

Taste in Men

Sözlerine sadık bir klip taste in men, yani böyle bir öyküsü var. Placebo bir otelde ve bir çiftin kavgasının içine düşmüş gibi. Molko kadını arzulamaya başlıyor ve biz de o ve çift arasındaki geçmişi paralel kurguyla izliyoruz. Birbirine benzeyen fakat aynısı olmayan sahneler geçiyor ve  Brian’ın düşündürücü uykusundan Stefan ve Steve tarafından uyandırılması ile bitiyor.

Slave to the Wage

Soğuk bir metropol’de Placebo tekrarlayıcı işinden bıkmış genç bir stenografı gözlemler. Kız yavaş yavaş etrafındaki eşya ve kişileri kağıt biçme makinesinin parçaladığı nesneler gibi görmeye başlar. George Orwell ve Fritz Lang’dan izler taşıyan güçlü bir klip.
 

Special K

Tam bir özel efekt avcısı olan bu klip Fantastik Macera filminin yeniden yapımı gibi görülebilir. Futuristik bir laboratuarda Brian Stefan tarafından küçültülüp Steve’in hasta bedenine enjekte ediliyor.  Kırmızı kan hücrelerinin saldırısından kurtulan Brian hasta arteri temizleyip oradan çıkıyor. Bir göz yaşı damlacığı sayesinde…
 

Black Eyed

Bir Alman filmi olan Engel&Joe iki marjinal gencin aşk hikayesini anlatır. Black Eyed bu filmde kullanılıyor. Klipte de filmden görüntüler yer alıyor bir yandan da festivalde çalan Placebo görüntüleri ile bağdaştırılıyor. Çift ne pahasına olursa olsun bariyerleri aşıp Brian’a ulaşmaya çalışırken, Brian onları görüp gülümsüyor. Çift onlara sahne de ulaşamasa da, klibin sonunda sahne arkasında, Brian, Steve ve Stef ile sohbet ettiklerini görüyoruz.
 

The Bitter End

Oldukça gerçekçi görünen bu klipte Placebo’nun Avrupa’daki en büyük uydunun üzerinde canlı bir kahramanlık sergilediği izlenimine kapılıyoruz. Estetik anlayışı yine baskın, ve Greenhalgh, bir kere daha efektleriyle bizi kandırıyor, çünkü grup aslında Londra’daki stüdyoyu hiç terk etmemiş.
 

This Picture

Görünmez bir yüze sahip bir kız sadece şifreli bir şekilde görülebiliyor (Matrix’in posterindeki gibi), ve tek taraflı aynalı hücresinde  doktorlar tarafından gözlemleniyor. Grup önce hangar gibi bir yerde çalıyor ve bir şekilde tüm şehre yayılıyor. Kız ve klonları, hangara geldiğinde sadece bir tanesinin yüzü seçilebiliyor, Brian bu yüzü açığa çıkardığında, karşısında aktris Asia Argento’yu görüyor.
 

Special Needs

Özel efektler, ne kadar ayrı dursalar da, Paul Gore (DJ Shadow, New Order, Simian, Snow Patrol, The Cooper, Temple Clause) tarafından çekilmiş bu videoda oldukça yoğun. Bir adam ve kadın, her biri kendi soyunma odasındayken bir vakum yardımıyla görünmez partnerlerine dokunuyorlar. Her biri kendi boyutunda, birbirleriyle sanal bir şekilde sevişirken, grup onlardan çok uzak olmayan boş bir yüzme havuzunda çalıyor.
 

English Summer Rain

Şubatın sonlarında, English Summer Rain, iki videoya sahipti. İlki Ekim 2003’te Paris Bercy’deki konserden görüntüler içerirken, ikincisi Güney Afrika’lı bir hayran olan Gregorie Pinard’ın yoğun emekleri sonucu oluşan bir projeydi.  Klipte kuklalar, bir yandan canlı bir Placebo performansı sergilerken, bir başka animasyon karakteri, oturma odasında vakit öldürüyor.
 

Protege Moi

Sansürlenmiş olmasına rağmen, bu klibin tam versiyonu sitemizde mevcut. Brian Molko Irreversible filminin yanı sıra, diğer sinematografik çalışmalarına hayran olduğu  yönetmen Gaspar Noe’ye güvendi. Protege Moi, mini bir porno klip loş bir apartman dairesinde aktörler kenarda köşede işi götürmekteler. Olaylar iki bayan karakter etrafında dönüyor, biri kulaklığından Protege Moi’yı dinlerken diğeri, partneri ile dairenin oturma odasına kadar ilgileniyor. Aynada asılı basit bir fotoğraf haricinde Placebo bu klipte görünmüyor.

Twenty Years

İlk Best of’ları Once More With Feeling’in çıkışıyla Placebo iki yeni şarkı yapmaya karar verdi. Biri I Do, diğeri Twenty Years’tı. İkincisine video klip yapılmasına karar verildi. İkinci Albümleri WYIN’e bir dönüş yapan Placebo, bu klipten çıkan sağlıksız atmosferle şaşırtıyor. Üç müzisyen köhne bir apartman dairesindeler, bir sirk gösterisini izliyorlar, dansçıları, hokkabazları… Kamera çok farklı hareketlerini sergiliyor. Melankoninin amatörlerine fikir verebilir.

Because I Want You

Placebo’nun beşinci albümünden iki yeni single çıktı, ilk klip Because I want you, klibi Hertz dalgalarına yayıldı. Yönetmen Russell Thomas, Soulmates Never Die’ı da yönetmişti, klip Londra’daki Koko barında canlı çekildi,  grup hayranlarına özel sürpriz bir konser verdi. İzleyici güruhu pogo yaparken Brian Molko “Fall into you” kısmında kalabalığın içine daldı. Kesin olan bir şey varsa o da Placebo’nun hayranlarını sevdiği, “Because I want you” gerçek bir aşk ilanı hayranlarına karşı.
 

Song to say Goodbye

On yasındaki bir çocuk, depresif olduğu belli babasının da içinde olduğu bir arabayı sürüyor, anne artık orada değil. Video, araba giderken, iki karakterin yaşantısından flashbackler veriyor. Çocuğun psikolojik olarak sağlıksız olduğu düşünülebilir, ama roller ters dönmüş de olabilir. Baba, durağan ve çocuğun hareket  ve sözlerine zar zor tepki veriyor. Baba sokakta düştüğünde bir hareketlenme oluyor, o nokta da fiziksel ve psikolojik sınırlarının son noktasına ulaşıyor olmalı. Aslında ona veda etmenin zamanı çoktan gelmişti. Protege Moi’nın klibinden sonra ikinci kez Placebo klipte neredeyse hiç görünmüyor, sadece iki karakter bardayken televizyon ekranında birkaç saniyeliğine…
 

Infra Red

Performans + hikaye kliplerine geri dönüş. Bir yanda siyah deriler içinde karanlık bir yerde çalan Placebo. Diğer yanda, politik dalaverelerin döndüğü bir alt hikaye. Bir basın toplantısı sırasında, akıllı karıncalar grubun amplifikatörlerinden çıkıp sahtekar liderlerin işlerini durdurmaya niyetleniyor. Karanlıkta görebildikleri için hiçbir şey durduramaz onları…